به نام خدا
برخی از واژه های زمین از نورآسمانها جلا برگفته اند.آنجا که گفتار ازمیراث فرهنگی سرزمین سیستان به میان می آید پیوندهای زمین و آسمان فزونی می گیرند وراز تمدنهای بزرگ وزایش فرهنگها ی سرزمین هیرمند فرمنداز همین دادو دهش کهن چهره نشان می دهند که مردان وزنانش همیشه جانها پاکیزه می کردند به نماز...
کوشایی وکار درنگاه مردم سیستان تنهاراه رسیدن به منزلت وجایگاه شایسته ی انسان درهستی بی انتهاست ،هستی که ریشه درزمین اما، اندیشه وآرزودرآسمانهامی پروراند.
کار درباور ومیراث فرهنگی مردم سرزمین هیرمند تنها عامل برگزیدن وبرکشیدن انسانهاست،پایش پندار وپالایش کردار انسانها درچرخه ی نیکوی زندگی با کار وکوشایی هموند وهم ریشه است.خمیرمایه ی انسان از کار ورز می یابدوایستادگی می گیرد وگواه این واژگان این گل گفت پیر خردورز کهن است که:"کار کو خود خا نگار کو" به فارسی جدید:کارکن خودت را نگار کن. نگار شدن وخواستنی شدن انسان با کار وکوشش شدنی می شودودراین رویکرد زیبا، زن ومرد نیز نمی شناسد گواه این باور نیز گفتار دیگری از دهقان خوش سخن سیستان است که: مرد کاره زّ کارِ تّ بشیه روزه گاره: وبه فارسی جدید روزگار با کار مرد وزن است که ساخته می شود.منزلت وارجمندی روزگار از کوشایی وتلاش مردان وزنان کوشا وکارا مند بدست می آید. این همه از پیوند روان خردمندان سیستان با نواهای آسمانی بدست آمده وهم آهنگی وهم نوایی خرد مردم سرزمین هیرمند با آهنگی که از خواست خداوند درهستی نواخته می شود.آهنگی که دارای واژه و سطر واندیشه است واندیشه هایی که اگر چه از آسمان برخاسته اند آما کاربردی زمینی دارد وزمین وآسمان را یگانه می سازد.
لیس للانسان الا ماسعی همان آهنگ زیبایی بوده که از آسمان آمده ونیاکان زمینی مارا درگذر زمان به فراز تمدن وفرهنگ وهنر رسانده ونگار کرده وبه میراث فرهنگی مان منزلت بخشیده است
علیرضا خسروی-کارشناس میراث فرهنگی صنایع دستی وگردشگری زابل-اردیبهشت 93