از آیین های نیک پدران ما سیستانی ها (شاید در جاهای دیگر هم هنوز باشد)که برای ما به مرده ریگ نهاده اند یکی این است که اگراز خانواده ای کسی در آستانۀ نوروز فوت کند، چنانچه آن شخص پیش از سال تحویل به خاک سپرده شود، خانوادۀ آن مرحوم در همان پیش از سال تحویل، به حرمت نوروز وسال نواز عزا در آمده به اصطلاح سال مرحوم را می زنند وضمن این که اندوه پنهان خویش را به دل می سپارند، دوستان واقوام را رسماً از عزا در می آورند وسخت باور دارند که در سال تحویل ونوروز وسال نو عزا دار بودن بد شگون است.
در بزرگداشت این آیین پسندیده، جمعۀ گذشته (6روز پیش) بزرگواری از فامیل حقیر به نام حسینعلی شاه تقی، متولّد سال 1343خورشیدی در گذشت.
خاندان شاه تقی با تمام بزرگواری، در سه شنبۀ گذشته(2روز پیش) ضمن برگزاری سومین روز در گذشت زنده یاد، اعلام کردند که به سنّت سیستانی مان همین روز را «سال» مرحوم هم به حساب می آوریم و ختم عزاداری را برای خانواده وهمۀ وابستگان اعلام می داریم. هزینه های مراسم را هم برای صرف خیرات ومبرّات اعلام فرمودند.
کسانی هم که بعداً از این خبرآگاه شدند، کوشیدند تا پیش از سال تحویل به بازماندگان عرض تسلیت کنند.
آری:
«چنین کنند بزرگان چو کرد بایدکار»
روان زنده یاد شاه تقی شاد.
جواد محمّدی
29 / 12 /1392خورشیدی