به نام خدا
سلام و درود بر رئیس جمهور برآمده از حماسه بزرگ 24 خرداد، حقوقدان، و صاحب منشور حقوق شهروندی.
جناب رئیس جمهور، بنده نه به عنوان نماینده مردم، بلکه به عنوان یکی از همین مردم سیستان که سال‌های دوری است که مهر محرومیت بر پیشانی‌شان زده شده است و هرگز هم به آنها گفته نشده این محرومیت چه میزان بوده و امروز بعد از گذشت بیش از ربع قرن به چه میزان است سخن می‌گویم. من از همین مردمی‌ام که دور سرزمینمان را دیوار کشیده‌اند، ما را ایزوله کرده‌اند در حالیکه نه آبی برای کشاورزی و نه بازاری برای تجارت و نه کارخانه‌ای برای صنعت به ما داده شده است. من از همین مردمی هستم که به ازای آوردن پول نفت سر سفره‌مان تنها الفاظی را مثل "مردان صبور، دلاور مردان، مرزداران و مرزبانان غیور" نثارمان کردند، که البته باعث افتخار و سرافرازی ماست، ولی برای زن و بچه ما نه آب می‌شود و نه نان. من از همین مردمی هستم که با تمام محرومیت‌ها، مالیات، هزینه‌های درمان، هزینه‌های آموزشی و همه هزینه‌های دیگر ما همانند همان تهرانی‌های پورشه سوار مرفه بی دغدغه است. رئیس جمهور مردمی، اگر خداوند عقل را که نتیجه کاربردی‌اش تدبیر است در اولویت نمی‌خواست، آنرا در راس بدن قرار نمی‌داد. از شما می‌خواهیم برای مردم این سرزمین که سرنوشتشان مصداق همان است که می‌گویند معلمی به دانش آموزانش گفت: اگر کسی بگوید خدا کجاست جایزه دارد و دانش آموزی گفت جناب استاد، اگر شما بگویید خدا کجا نیست جایزه دارید، می‌گویم "اگر کسی گفت که کجای سیستان مشکل ندارد جایزه دارد." استدعا داریم تدبیری بیاندیشید. باشد که کلید تدبیرتان گشایشگر قفل مشکلات و محرومیت سیستان گردد.
فریبرز فیروزی جهان تیغ