اين روزها بحث وحدت در منطقه پر رنگ است و برخود لازم ديدم بعنوان يکي از فرزندان اين خطه که دلواپس وحدت بين اقوام اين منطقه از کشور عزيزمان هستم ياد داشتي نوشته و توجه هم استاني هايم را به چند مطلب در اين خصوص جلب کنم.
قطعا همه ما بارها پاي صحبت بزرگان خود نشسته ايم و از آنها بسیار شنيده ايم که درگذشته بين اقوام اين استان صرف نظر از زبان مذهب و هر مولفه ديگري برادري مودت و اتحاد عميقي وجود داشته است.
و اين سوال برايمان پيش آمده است که پس چرا اکنون عليرغم بالا رفتن آگاهي سواد و تحصيلات و ساير مولفه ها اين اتحاد کم رنگ و در مواردی نيز به کينه تبديل شده است قطعا همه اين عوامل فوق بايد باعث و زمينه رشد و ترقي منطقه گردد اما دارد نتيجه عکس مي دهد قطعا همه شما باور داريد که قبل از هر چيزي براي ايجاد پيشرفت در يک جامعه بايد امنيت را برقرار نمود و امنيت محقق نمي شود مگر در سايه وحدت و براي ايجاد وحدت بين انسانهايي که در يک جامعه زندگي مي کنند بايد انگيزه و داشته هاي مشترکي وجود داشته باشد.
متاسفانه ما اين روزها شاهد هستيم که بجاي پر رنگ کردن وجوه اشتراک در بين اقوام استان وجه تمايزها پر رنگ مي شوند و روز بروز فاصله ها بيشتر مي شود زيرا اين استان وضعيت استراتژيک حساسي دارد و دشمنان ايران قصد کرده اند با استفاده از اين تفاوتها براي کشور عزيزمان ايجاد مشکل نمايند حال با توجه به اينکه همه اقوام ساکن در استان در حال حاضر و يا در يک يا دو نسل گذشته با يکديگر نسبت خوني و سببي دارند درک مي کنيم که چرا و چگونه پدرانمان با توسل به همين يک موضوع صدها سال در کنار هم و با هم با صلح و دوستي زندگي کرده اند و در سختي ها و مشکلات به ياري هم شتافته اند. متاسفانه مدرنيته و توام با آن تلاش دشمنان خارجي باعث گرديده است که مردم ما بخصوص جوانان ما از گفتمان دوري جسته و به خشونت روي بياورند زيرا که ما مردمي هستيم با سابقه طولاني در گفتگو و تعامل و تبلور اين حرکت نيز در مجالس مردم داري ما وجود دارد که در آن بزرگان اقوام سخت ترين مشکلات بين مردم خود را با گفتگو حل و فصل مي کرده اند و توانسته بودند سالهاي طولاني برادري و صلح را درمنطقه جاري سازند و قطعا شروع يک حرکت فرهنگي و رسيدن به سطح صلح و دوستي دور از دسترس نيست اين امر محقق خواهد شد و اتحاد و برادري دوباره احيا خواهد شد به دو شرط اول حفظ و احياي سنتهاي صحيح و پسنديده گذشته و منطبق ساختن آنها با نيازهاي کنوني.
دوم، زدودن قلبها از کينه هايي که دشمنان بيروني باعث آن بوده اند و احترام متقابل اقوام به يکديگر و نهادينه شدن گفتمان که خوشبختانه توان و تخصص آن نيز در بين ما به بهترين شکل ممکن وجود داشته و دارد ضمن اينکه دولتمردان ما نيز بايد اصلاحاتي در سياستهاي موجود ايجاد کنند و در اداره منطقه از کارشناسان اجتماعي استان بهره ببرند و زمينه اين گفتگوها را ايجاد نمايند.