گز بافی سیستان
سیستان سرزمین هیرمند،سرزمین خرد ودانایی،سرزمین فرهنگ،خلاقیت ونوآوری که با بهره گیری ازمیراث فرهنگی،هوشمند یهای خود رااز طریق تلفیق طبیعت با زندگی خود به نمایش میگذارند.ساخت اشیاء وصنایع دستی که هم نیازهای زندگی رابرطرف میکند وهم بخشی از گرایش های زیبایی شناختی خودشان رانشان میدهند.گز درواقع درختچه ای است که با طبیعت وزندگی مردم سیستان گره خورده واین گز تولید شیره انگبین داشته واز گلهای آن برای رنگرزی نخ ها جهت استفاده در قالی بافی وشال بافی استفاده میکردند.گز نماد پایداری وسرسبزی دشت سیستان است.صنعتگران با ذوق وپرشور سیستان سعی میکردند که ارتباطی معقول ومنطقی میان مردم سیستان ودرختچه گز با طبیعت ومحیط زیست برقرار کرده ونتیجه ی کار هوشمندیها وخلاقیتهایی است که درواقع از تجسم خلاق خودشان برای پاسخ به نیازهای واقعی زندگی بهره ببرند.بنابراین تلاش میشد که سبدهای زیبایی ساخته شود.این سبدها دراشکال مختلف از ترکه های نازک درختان گز بافته میشد.شاخه های درختان گز به دلیل خشک بودن چند روز در آب خیسانده میشد تا قابلیت انعطاف پذیری خود را بازیابد وسپس بافنده کار خود راآغاز میکند ودر نهایت انواع دست بافته های زیبای گزی با کاربریهای گوناگون مانند نوبندک(نان بندک)، سود(سبد)،سبد حمل مرغ وخروس که درگویش سیستانی به آن شول گفته میشود ،هم چنین از این دست بافته ها
برای حمل نان،تخم مرغ، ،میوه جات،بعضی ازغلات،شست وشوی برنج و...و برای ساخت (چپر)
وسیله ای برای پوشش آسمانهها یا سقفهایی که بالایه ای ازکاهگل محکم میشد مورد استفاده قرار میگرفت.
هنرمند بزرگوارآقای عظیم عرب پور یکی ازبافندگان کهن این هنر ریشه دار درسیستان است که هم اکنون در روستای احمد علی خان شهرستان زهک مشغول به کاراست.
